1. پنبه
پنبه یکی از رایج ترین مواد برای شورت های ورزشی است. شورت نخی نرم و راحت، تنفس، جاذب عرق، پوشیدن راحت و طبیعی است و به راحتی الکتریسیته ساکن تولید نمی کند، و برای افرادی که پوست حساسی دارند انتخاب خوبی است. با این حال، نقطه ضعف پنبه این است که به راحتی رطوبت را جذب می کند و دوام کمتری دارد، که باعث می شود برای ورزش های طولانی مدت و با شدت بالا مناسب نباشد.
2. الیاف پلی استر
پلی استر یک ماده رایج برای شورت های ورزشی است که با نرمی، سبکی، دوام، قابلیت تنفس مشخص می شود و محو نمی شود، قرص نمی شود و به راحتی شسته و به سرعت خشک می شود. علاوه بر این، پلی استر مقاومت خوبی در برابر چین و چروک دارد و پوشیدن شورت تمرینی آن نیاز به اتو و تکمیل زیادی ندارد. عیب این ماده این است که در برابر دماهای بالا مقاوم نیست که می تواند خاصیت ارتجاعی و محافظتی آن را کاهش دهد.
3. نایلون
نایلون یک ماده بسیار سبک، نرم و ضد باکتری است که آن را برای ساخت شورت های ورزشی مناسب می کند. عیب نایلون این است که مستعد الکتریسیته ساکن است که هنگام پوشیدن آن بسیار ناراحت کننده است. علاوه بر این، نایلون به اندازه سایر مواد قابل تنفس نیست و ممکن است هنگام پوشیدن آن برای ورزش احساس نم داشته باشید.
چهارم، فیبر الاستیک
الیاف الاستیک ماده ای است که برای تمرینات با شدت بالا عالی است زیرا به ثبات عضلات و کاهش لرزش در حین تمرین کمک می کند. از مزایای الیاف الاستین نیز می توان به نرمی بسیار نرم، راحت، بادوام، قابلیت تنفس و خشک شدن سریع اشاره کرد. با این حال، الیاف الاستیک نیز مشکل مستعد بودن به الکتریسیته ساکن را دارند و قیمت نسبتاً بالایی دارند.
